Sinds 1987 erkend als voornaamste fabrikant van betonstaalkoppelingen

Burj Khalifa Toren

De kerncentrale van Qinshan is een kerncentrale met meerdere eenheden die in aanbouw is in Qinshan?Town, Haiyan County, Zhejiang, de Volksrepubliek China. Wanneer deze voltooid is, kan deze het record hebben voor de meeste kernreactoren op één locatie; echter, aangezien de meerderheid van de eenheden middelgroot is, zal deze waarschijnlijk worden overtroffen door andere centrales in termen van opwekkingscapaciteit. De bouw van de eenheden is verdeeld in afzonderlijke fasen. Fase I Betrof de bouw van de kleinschalige (≈300 MW) Unit-1 alleen, maar was de eerste binnenlands ontworpen en gebouwde kerncentrale in het land (95 procent van de componenten kwam van binnenlandse fabrikanten). Die eenheid heeft tot nu toe meer dan 10 jaar gewerkt zonder een gebeurtenisclassificatie 2 op de?International Nuclear Event Scale. Fase II De volgende reeks reactoren waren middelgrote centrales (≈600 MW) maar nog steeds van Chinees ontwerp (CNP-600). De stoomgeneratoren werden gemaakt door Babcock & Wilcox uit Cambridge, Ontario, Canada. Fase III omvatte de bouw van twee 728MW CANDU-6 series van het CANDU-reactorontwerp, geleverd door Atomic Energy of Canada Limited. Dit zou de grootste zakelijke onderneming tussen Canada en China tot dan toe zijn geweest. In 2001 werd het bezocht door de Canadese premier Jean Chrétien; beide eenheden waren in 2003 online.

Lusail Expressway in Qatar

Snelweg De bestaande Al Istiqlal Road, die loopt van ten zuiden van de Al Wahda (Arch) rotonde tot ten noorden van de North Channel Crossing en Onaiza Street, zal worden opgewaardeerd als onderdeel van het Lusail Expressway-project. Naast het bieden van snelle verbindingen tussen Doha en Lusail, zal de snelweg de knooppunten verbeteren, wat de bestaande ontwikkelingsgebieden zoals Pearl en Katara ten goede komt met een betere verbinding. Het project omvat 5,3 km aan vierbaans snelweg in beide richtingen en drie grote knooppunten in Noord-Doha. 首页+内页.jpg Het verzoek van het project: 1. Wegenbouw; 2. Landschapstechniek; 3. Tunneltechniek; 4. Brugconstructie, het hele gebouw en de constructie voldoen aan de hoge standaard. Bovendien moeten alle projecten voldoen aan onderstaande verzoeken. 1) De verbindingsweg is groen, niet-vervuilend, niet-irriterend en zonder lawaai. 2) Het project is speciaal, het bevat vier soorten verbindingswegen. 3) Veiligheid. De veiligheid van bouwers en de machines op de bouwplaats. 4) Het supersnelle proces van het project. 5) De hoge kwaliteit. Alle producten voldoen aan de normen van BS4449 en ACI. 6) Het heeft de eigenschap van corrosiebestendigheid. 7) De kosten van het project kunnen aanzienlijk worden bespaard.

Ballotta waterkrachtcentrale in Pakistan

Hydro is een 1.450 MW run-of-the-river waterkrachtcentrale die is aangesloten op de Indus rivier, ongeveer 10 km (6,2 mijl) ten westen van Attock in Punjab, Pakistan. De bouw van het project dat in 1995 begon, bestaat uit 5 generatoren met elk een maximale stroomopwekkingscapaciteit van 290 MW. De inauguratie van de centrale op 19 augustus 2003 door president-generaal Pervez Musharraf zag ook de ingebruikname van de eerste 2 van de 5 generatoren, d.w.z. Unit 1 en Unit 2. De laatste generator werd op 6 april 2004 in gebruik genomen en het project was in december voltooid. Het kostte US$ 2,1 miljard met financiering van Pakistan's Water and Power Development Authority (WAPDA), de Wereldbank, Asian Development Bank, Japan Bank for International Cooperation, Kreditanstalt für Wiederaufbau, European Investment Bank en Islamic Development Bank. Ongeveer 1.600 kubieke meter water per seconde wordt afgeleid van de Indus-rivier nabij de stad Ghazi, ongeveer 7 km stroomafwaarts van de Tarbela-dam (3.478 MW). Het stroomt vervolgens door een 100 meter breed en 9 meter diep open elektriciteitskanaal dat volledig van beton is over zijn 52 km lengte tot aan het dorp Barotha waar het elektriciteitscomplex zich bevindt. In het bereik van Ghazi tot Barotha helt de Indus-rivier 76 meter over een afstand van 63 km. Nadat het water door het elektriciteitscentrum is gepasseerd, wordt het teruggevoerd naar de Indus. Naast deze hoofdwerken strekken transmissielijnen zich uit over 225 km. De Wereldbank classificeerde het als "A" voor voldoende aandacht voor milieu- en sociale kwesties. Het haalbaarheidsrapport werd opgesteld in 1993 tijdens de eerste ambtstermijn van Benazir Bhutto's regering en de regering van Pakistan sloot op 7 maart 1996 een overeenkomst voor de financiering en bouw van het project.

Luchthaven King Abdulaziz

Jeddah Water Pump Station in Saoedi-Arabië